The Adventures of Prince Achmed

Het eerste special event van 2020 had plaats moeten vinden op 21 maart in Pand P. Op deze avond had de prachtige silent silhouet/animatiefilm THE ADVENTURES OF PRINCE ACHMED vertoond moeten worden, maar we hebben besloten het event af te lasten vanwege het coronavirus.

De Duitse Lotte Reiniger maakte in 1926 (na vijf jaar intensief handwerk) de prachtige animatiefilm THE ADVENTURES OF PRINCE ACHMED door middel van uitgeknipte figuren, torens, dieren en landschappen. Ze werd geholpen door andere avant-garde kunstenaars die niet veel later ook bekend zouden worden. Walter Ruttmann maakte in 1927 de docu-silent film BERLIN: SYMPHONY OF A GREAT CITY, Berthold Bartosch maakte in 1932 de animatiefilm THE IDEA met een naakte vrouw als hoofdpersonage, en Carl Koch bleef tot 1954 zeer actief binnen de filmwereld als regisseur, maar ook als cameraman, schrijver en producer.

THE ADVENTURES OF PRINCE ACHMED is niet de oudste animatiefilm ter wereld die bewaard is gebleven (dat is GERTIE THE DINOSAUR uit 1914), maar is wel de oudste nog bestaande feature length animatie. De film is gebaseerd op de vertellingen van Duizend-en-een-nacht, dus we zien naast vliegende paarden, meterslange slangen, mensen die in dieren veranderen en omgekeerd, ook Aladin met zijn wonderlamp voorbij komen.

De film kreeg destijds lovende kritieken:

‘Zooals gisteren het groote theater van de Volksbühne aan den Bülowplatz te Berlijn daverde van de toejuichingen en de opgetogen en bewogen bezoekers zelfs geen haast hadden, om naar de vestiaire te komen, doch met elkaar bleven napraten, staande voor hun plaatsen en telkens opnieuw hulde betuigend aan de schepster van deze nieuwste soort van filmkunst, zullen in duizenden cinema’s in honderden steden van dozijnen landen weldra bewogen en opgetogen bezoekers constateeren, dat hier de uitgetreden paden van filmkitsch zijn verlaten en een aloude kunst tot nieuw leven is gewekt, van het primitieve in het moderne is omgezet, zonder aan waarde te verliezen. Integendeel.’
Het Vaderland, 7 mei 1926

‘Een jonge dame, Lotte Reinger, was in Duitschland reeds bekend als vervaardigster van eenige kleine “schaduw-films” – men zou ze in ‘t Nederlandsch het best “bewegende zwartjes” kunnen noemen. Ze waren kunstig geknipt en bewezen, dat men hier met een ernstige kunstenaresse te doen had. (…) De talentvolle schimmenknipster deed meer dan schaduwbeelden ontwerpen en uitvoeren. Zij liet door den medewerkenden kunstschilder uit zand, dat op glasplaten gelegd werd, achtergronden tooveren. Die verschillende doorzichtige glasplaten, van boven door den fotograaf alle tezamen opgenomen, maakten het mogelijk, nieuwe perspectieven te bereiden. (…) Een geheel, dat het publiek van de première, die door een bijzondere eigen muziek nog geïllustreerd werd, in oprechten geestdrift heeft gebracht.’
Algemeen Handelsblad, 19 mei 1926

‘Het trilbeeld is eenig in zijn soort, daar het een zg. schaduwfilm is, een nieuwe soort van kinoproductie, totdusverre nimmer vervaardigd. Wij weten niet wat in deze film meer te bewonderen: de groote articiteit van de vervaardigster der beelden, Lotte Reiniger, of wel de schitterende opname door de operateurs van deze film. De sierlijkheid van lijnen, die Lotte Reiniger in haar werk wist te leggen, is ongeëvenaard. Een beschrijving van dit superieure filmwerk te geven is ondoenlijk. Met moet het zelf hebben gezien om zich hierover een oordeel te kunnen vormen.’
De Indische Courant, 16 november 1926

‘Voorzeker is een dergelijke rolprent niet geschikt voor een gewoon bioscoop-theater, waar het publiek het ontzaglijke werk niet zal waardeeren, doch om sensatie vraagt, vechten en een lief snuitje van een “ster” wil zien. De door Lotte Reiniger met hare silhouetten bereikte effecten zijn zeer amusant, en met merkbaar genoegen volgde het publiek de avonturen van prins Achmed op het tooverpaard en zijn liefdesgeschiedenis met de schoone prinses Pari Banu van het tooverland Wak-Wak.’
Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië, 14 februari 1927

Op zaterdag 21 maart 2020 zou de film op groot scherm vertoond worden in Pand P, Eindhoven, maar zoals gezegd, heeft het coronavirus roet in het eten gegooid. Van uitstel komt geen afstel: het special event wordt verplaatst naar een nader bekend te maken datum. Hou deze pagina of de nieuwsbrief in de gaten voor de nieuwste informatie.

 

THE ADVENTURES OF PRINCE ACHMED
D, 1926
65 minuten
Regie: Lotte Reiniger

28 april 2019: THE GENERAL

Op zondag 28 april 2019, aanvang 19:00 uur, presenteert het NSFF het special event THE GENERAL. De avond staat volledig in het teken van de klassieker THE GENERAL (1927) van Buster Keaton. De film zal live muzikaal worden begeleid door Daan van den Hurk (piano) en Bart Soeters (bas).

 

THE GENERAL (1927)

THE GENERAL is een van de, zo niet dé bekendste film van Buster Keaton. Een klassieker met vele ingenieuze stunts, waaronder de beroemde scène waarin Keaton voorop de trein zit en al rijdend met een dwarsbalk een tweede dwarsbalk van de rails wipt. Een perfect voorbeeld van niet alleen de charme van silent film (want kom daar tegenwoordig nog maar eens om, stunts die níet rechtstreeks uit de computer komen), maar zeker ook de genialiteit en niet te vergeten durf om dit soort gevaarlijke kapriolen uit te halen.

Het verhaal is gebaseerd op het getuigenverslag van oud-soldaat William Pittenger, getiteld Daring and suffering: A history of the great railroad adventure. Hij begint zijn boek met: ‘The following work is a narration of facts. My only desire is to give a clear and connected record of what will ever be regarded as a most remarkable episode in the history of the Great Rebellion.’

Keaton besteedde veel zorg aan authenticiteit, en bracht de Amerikaanse burgeroorlog zo waarheidsgetrouw mogelijk in beeld. De locomotief in de beroemde scène waarin de brug explodeert en de locomotief naar beneden valt, schijnt nog steeds op de bodem van het ravijn te liggen.

THE GENERAL wordt algemeen beschouwd als meesterwerk, maar flopte destijds genadeloos. David Robinson: ‘De film is een perfecte balans tussen comedy en drama. De grappen staan volledig in dienst van het verhaal, en niet andersom.’

 

Special event: THE GENERAL (1927)
Zondag 28 april 2019
19:00 uur
Pand P, Eindhoven

Bestel snel via onze Ticketpagina.

24 maart 2019: SEVEN YEARS BAD LUCK

Op zondag 24 maart 2019, aanvang: 19:30 uur, presenteert het NSFF het special event ‘SEVEN YEARS BAD LUCK’. Op deze avond, in het inmiddels vertrouwde Pand P in Eindhoven, worden twee silent comedies vertoond – en uiteraard live muzikaal begeleid, namelijk door het NSFF Trio, bestaande uit Daan van den Hurk (piano), Bart Soeters (bas) en Frank van der Star (drums). Kortom: een soort reprise van Slapstick Saturday, maar dan op zondag, voor iedereen die niet tot januari wil wachten.

 

Hoofdfilm: SEVEN YEARS BAD LUCK (1921)

De hoofdfilm van de avond is de Amerikaanse silent film SEVEN YEARS BAD LUCK van Gabriel-Maximillien Leuvielle, beter bekend onder zijn artiestennaam Max Linder. De Fransman maakte furore in Amerikaanse films, wat hem de bijnaam ‘De Eerste Internationale Filmster’ opleverde.

In de film komt Max, nog halfdronken, zijn bed uit wanneer hij door een hard geluid wakker is gemaakt. Zijn bediende probeert hem er nog van te overtuigen dat de dienstmeid een zakdoekje heeft laten vallen, maar dan blijkt het de spiegel te zijn die is gebroken.

Na een prachtige ballet-achtige scène, waarbij de kok Max’ spiegelbeeld speelt, arriveert de nieuwe spiegel. Helaas breekt die ook in stukken en is Max gedoemd tot zeven jaar ongeluk, oftewel seven years bad luck.

In 2015 werd de film vertoond op het Bristol Slapstick Festival. Lees hier de recensie.

 

David Robinson over Max Linder en SEVEN YEARS BAD LUCK:
‘Max Linder was the cinema’s first international comedy star, and a prodigious inventor of gags and routines that have continued to enrich every comedian’s repertoire. Yet his reputation was eclipsed by the horror of his death in an apparent double suicide with his young wife. As a result of the taint of mystery and scandal, he was practically eliminated from film history for four decades, until his daughter Maud – who as a baby was in her parents’ suicide room – set out to reclaim his name and to rediscover his films. It is Maud Linder (who died in 2017 at the age of 93) we have to thank for the reclamation of the film we shall see today. He called this film Seven Years Bad Luck. Max’s personal bad luck lasted longer, but our happy rediscovery of him may now make some posthumous recompense.’

 

Voorprogramma: THE HIGH SIGN (1921)

Max Linder wordt voorafgegaan door THE HIGH SIGN van Buster Keaton. A comic of a weird secret society which will turn your theatre into a merry lodge of mirth, oftewel: deze komedie over een stelletje dubieuze figuren zal je bioscoopzaal omtoveren in een dolle boel. Op deze manier werd THE HIGH SIGN aangekondigd, de eerste film waar Keaton de volledige zeggenschap over had.

Helemaal tevreden met het eindresultaat was hij niet, en liet de film daarom een jaar op de plank liggen. Nadat THE HIGH SIGN voltooid was, maakte hij ONE WEEK en bracht deze als eerste uit.

In de film wordt Buster ingehuurd door een geheim crimineel genootschap om een wanbetaler om te brengen. Deze August Nickelnurser (een geweldige naam voor een wanbetaler) heeft echter een dochter, die Buster tegelijkertijd inhuurt, maar voor het tegenovergestelde: namelijk om haar vader te beschermen.

 

Bestel de laatste tickets voor dit special event via onze Ticketpagina.

Heeft u een sponsorticket van het NSFF 2019? Dan is dit special event voor u gratis toegankelijk!

5 januari 2019: RICHARD WAGNER (1913)

Voorpremière van het NSFF tijdens de concertserie ZOLDERKAMERTJESKLASSIEK

5 januari 2019 om 19:30 uur

Bestel hier uw tickets!

RICHARD WAGNER (DE 1913)
Carl Froelich, 72′
Met originele muziek van Guiseppe Becce
Uitgevoerd door Daan van den Hurk (piano) en Maaike Peters (cello)


Guiseppe Becce als Richard WagnerTer ere van de 30e sterfdag van Wagner maakte regisseur Carl Froehlich deze ‘biopic’. Iets gedramatiseerd, zoals dat hoort in een speelfilm, wordt het leven en werk van de componist laten zien. In deze, letterlijk, kleurrijke film zien we Wagner zijn reizen en zijn verbanning naar Zwitserland, zijn ontmoetingen met bekende tijdgenoten zoals Franz Liszt en Giacomo Meyerbeer, maar ook al zijn grote operawerken, die op sprookjesachtige wijze verfilmd zijn.

 

 

Zoals alle films van vóór 1930 werd ook deze met live muziek begeleid. De zeer getalenteerde filmcomponist Guiseppe Becce (die tevens de hoofdrol van Wagner vertolkt) kreeg de opdracht de muziek te schrijven. Het oorspronkelijke idee was om natuurlijk Wagner zijn eigen muziek onder de opera’s te laten klinken, maar de filmmakers stuitten op weerstand. Er zaten nog rechten op de muziek en Wagner zijn erfgenamen vroegen een torenhoog bedrag om de muziek te gebruiken. Maar daar heeft Becce iets op gevonden. Hij componeerde op briljante wijze muziek in de stijl van de opera’s en imiteerde de originele melodieën zodanig dat ze duidelijk herkenbaar bleven. In het archief van het EYE Filmmuseum vond filmpianist Daan van den Hurk een fotokopie van Becce zijn muziek, inclusief de Wagner-imitaties. De film zal deze avond dan ook met deze originele muziek worden begeleid, bewerkt in een versie voor piano en cello.

 

Hoe Wagner in de film wordt weergegeven is geheel in lijn met hoe het beeld van hem 1913 was. Wagner zijn erfgenamen, met name zijn vrouw Cosima, de dochter van componist Franz Liszt, hebben er alles aan gedaan om zijn reputatie zo hoog mogelijk te houden. De historische onjuistheden kan de filmmakers dan ook niet aangerekend worden. Zij wisten waarschijnlijk niet beter. In grove lijnen is de film echter wel degelijk waarheidsgetrouw, en is boven alles een ode aan prachtige muziek. En voor ons, honderd jaar later, vooral aan de prachtige muziek van Guiseppe Becce.